RKGSV - Nijnsel: 0-2

Nijnsel boekt klinische zege.

Lambert A. Verhoeven

RKGSV, nog steeds Rooms Katholiek dus. Je zou dan in de bestuurskamer op z’n minst een Bijbel verwachten maar die kon ik nergens ontdekken. Als oud-Geldropspeler draag ik goede herinneringen bij me aan Gerwen, dit in de zeventiger jaren van de vorige eeuw. De sympathieke vereniging, actief onder de rook van Nuenen, deed toen al aan duurzaamheid want na de wedstrijd stond er altijd voor elke speler een wasteil met koud water klaar. Geen energieverspilling.

De lokale scheidsrechter Lo Bello kon ook wel mijn sympathie wegdragen. Als het hartje winter was, en die deden toen nog echt van zich spreken, en je stond met je witte beentjes net voor het beginsignaal te rillen van en in de kou, dan zei deze man; ‘Als we nu eens 0-0 op het formulier invullen en dan lekker naar binnen gaan?’ Dat was bepaald niet tegen dovemans oren gezegd! Tien minuten later zaten we dan in de kantine gezamenlijk aan een grote pot blond schuimend bier, met overgave ingeschonken door een lokale Malle Babbe. En we gingen best veel later met één zwaarbevochten punt wat zigzaggend weer richting Geldrop.

De gastheren haalden vorige week zondag de eerste overwinning binnen na twee eerdere verliespartijen. En dus slechts één puntje minder op de ranglijst dan de bezoekers. De wedstrijd begon met een oorverdovende minuut stilte ter ere van de plotseling overleden keeperstrainer van Nijnsel, Hans Vervoort. De gastheren die kwalitatief dit seizoen wel een jasje hebben uitgedaan gingen voortvarend van start en drukten Nijnsel in de verdediging. Het leek een aanzet tot een serieuze storm maar die ging al snel over in een niet meer dan een niet verontrustende stijve bries. De bezoekers namen na een kwartiertje het initiatief over en kwamen steeds vaker in de vijandelijke zestien, lekker brutaal. Na twaalf minuten een goed opgezette aanval die uiteindelijk door Niels der Kinderen doeltreffend werd afgerond, 0-1! Als Nijnsel vervolgens de aanvallen wat beter had uitgespeeld, dan had de score een nog wat rianter aanzien kunnen krijgen. Nijnsel had in de eerste helft maar liefst 67% balbezit en 2.2 aan expected goals.
Na de rust een herhaling van de eerste helft; Gerwen op zoek naar de gelijkmaker maar met toch iets te veel opportunisme in het spel. Nijnsel verdedigde met man en macht en blokte menig schot met de nodige potentie. In de tachtigste minuut een vrijwel open kans voor de ingevallen Stefan Hulsen die even moest wennen aan het tempo dat net iets hoger ligt dan bij Nijnsel 4 waar hij momenteel aardig meedraait. Vier minuten later een knal op de lat van Arjan van Zutphen. Het scorebord werd er niet warm of koud van. En toen. In de 85e minuut een vrije trap voor Nijnsel. Opnieuw Hulsen achter de bal en jawel, waar hij zo’n tien jaar geleden patent op had, hij roeide de bal in de kruising, 0-2. Over en uit.
Zowel het doelpunt en niet veel later het eindsignaal werden met gejuich ontvangen. Ik had sowieso een goede week want ik werd eerder deze week verrast met een prijs van de Vriendenloterij. Ik had de keuze uit een paar wollen sokken of een seizoenkaart van PSV. En daarom liep ik nu rond met een paar heerlijke, warme en comfortabele sokken.

De overwinning werd opgedragen aan onze loyale sportvriend Hans Vervoort. Een man die er toe deed. Heel gewoon en daarom zo bijzonder.