Peter Coumans, ondanks zijn gezondheid nog altijd bezeten van het spelletje

Gerwen- Onlangs bracht ik een bezoek aan Peter Coumans. De ex-voetbaltrainer van verschillende clubs uit de omgeving, waar hij de nodige successen mee boekte.

Door Erwin Raaijmakers
Sinds de problemen rondom zijn gezondheid had ik hem niet meer gezien of gesproken. Na wat pogingen om contact te leggen, spraken we uiteindelijk af in zijn woonplaats Gerwen. Het werd een mooi weerzien na een aantal jaren.

Het gesprek kwam direct op gang en Peter was meteen weer in zijn element zodra het over voetbal gaat. Hij gaf eerlijk aan dat hij na zijn herseninfarct niet meer de oude is. “Ik ben voor mijn gevoel dertig jaar ouder geworden,” zegt Coumans openhartig. “Maar ik ga niet bij de pakken neerzitten. Ik ben dagelijks bezig met me herstel en met fysiotherapie hoop ik stapje voor stapje vooruitgang te boeken”

Steun van dichtbij
Coumans woont op een ruim perceel achter het huis van zijn schoonouders. Die woonsituatie blijkt in zijn huidige omstandigheden een uitkomst. Zijn schoonouders ondersteunen hem dagelijks, iets waar hij zichtbaar dankbaar voor is. “Ik word goed verzorgd. Vooral mijn schoonmoeder kan onwijs lekker koken,” zegt hij met een glimlach.

Nog altijd scherp
Hoewel zijn motoriek hem parten speelt, is Coumans verbaal nog altijd sterk. Zeker als het over de huidige mentaliteit gaat, weet hij de juiste snaar te raken. “Als speler was ik weleens lui, maar als trainer accepteerde ik dat niet. Ik eiste altijd honderd procent inzet en ik probeerde spelers beter te maken, daar draaide het voor mij om.”

Hij ziet ook verschillen met vroeger. “In mijn tijd ging het er soms hard aan toe,” vertelt hij, verwijzend naar een anekdote uit zijn zaalvoetbalperiode. “Ik kan me nog herinneren dat ‘sterspeler’ John de Bever bij ons zaalvoetbalteam Fermonia Boys door de coach John Vermont bij zijn nek werd gepakt en tegen de muur werd gezet, omdat hij te weinig bracht. Dat kan je in de huidige tijd niet meer doen”

Het keerpunt
Het leven van Coumans veranderde abrupt tijdens een training. Op dat moment was hij actief bij meerdere teams, waaronder FC Eindhoven BVO, FC Eindhoven/av en VV Gestel. “Ik kreeg tijdens een training bij FC Eindhoven BVO ineens geen gevoel meer in mijn linkervoet. Ik ben direct van het veld gegaan en naar huis gereden. Eenmaal thuis zag mijn vrouw Nicole dat het niet goed ging met me waarop ze direct 112 heeft gebeld. In het ziekenhuis kreeg ik te horen dat ik een herseninfarct had gehad. In eerste instantie gaven de artsen aan dat ik geluk heb gehad, maar tijdens mijn observatie in het ziekenhuis kreeg ik in de nacht een tweede infarct”

Strijdlust 
Na een lange revalidatie, met veel steun van anderen, probeert Peter zijn leven stap voor stap weer op te pakken.

“Helaas mag ik geen auto meer rijden en ben ik afhankelijk van mijn vrouw en vrienden. Zij halen me regelmatig op om een wedstrijd te gaan kijken.” Dat blijft iets wat hij graag doet. Wedstrijden analyseren, observeren en na afloop in gesprek gaan met spelers over wat beter kan. Op het veld staan zit er niet meer in, maar zijn voetbalkennis delen wil hij nog altijd.

Waardering
De steun uit zijn omgeving is groot. Naast familie en vrienden spreekt Coumans ook zijn waardering uit voor zijn club FC Eindhoven. “Ik kan alleen maar lof uitspreken over deze club. De manier waarop ze alles hebben geregeld terwijl ik niet meer actief kan coachen, verdient een dikke pluim.”

Passie
Het bezoek aan Coumans laat zien dat zijn liefde voor voetbal onveranderd is. Ondanks de fysieke beperkingen blijft hij betrokken, scherp en strijdvaardig. “Ik blijf wedstrijden kijken, analyseren en mijn mening geven,” zegt hij vastberaden.

Een ding is duidelijk: Peter Coumans is nog altijd dezelfde gedreven voetballiefhebber wat niet snel zal veranderen.