Bram van de Vinne (EFC): 'We zitten in een proces, maar dat woord mag nooit een excuus zijn'

Voorafgaand aan het seizoen spraken we voor de voetbalkrant met Bram van de Vinne, de huidige hoofdtrainer van EFC. Afgelopen seizoen slaagde Van de Vinne er niet in om degradatie uit de eerste klasse te voorkomen. Daarmee keerde EFC na drie seizoenen op dit niveau terug naar de tweede klasse. Ondanks deze sportieve teleurstelling is het vertrouwen tussen de club en de trainer onverminderd groot.

Bij de start van het seizoen 2026-2027 was de ambitie duidelijk: EFC wil in de tweede klasse meestrijden om de prijzen. Hoewel enkele sterkhouders zijn gestopt of de club hebben verlaten, beschikt de selectie volgens de verwachtingen over voldoende kwaliteit om mee te doen om de bovenste plaatsen.
De competitiestart verloopt echter moeizaam. Na drie gespeelde wedstrijden staat de teller op slechts drie punten. Er is dus werk aan de winkel voor Van de Vinne en zijn ploeg.

Dat de trainer zich bewust is van de uitdagingen, bleek al uit het interview voorafgaand aan het seizoen. Daarin benadrukte hij dat bouwen aan een nieuwe ploeg niet ten koste mag gaan van de prestaties: “We zitten in een proces, maar dat woord mag nooit een excuus zijn. Ontwikkelen betekent niet dat resultaten onbelangrijk zijn. EFC kiest voor een herkenbare ploeg met meer eigen spelers, maar niet voor minder ambitie.”

Bram van de Vinne en EFC ook na degradatie strijdbaar én koersvast
De teleurstelling is zeker nog niet volledig verdwenen. De degradatie van EFC naar de tweede klasse kwam hard aan. De spelers en trainer Bram van de Vinne zijn echter strijdbaar. “De energie en saamhorigheid in de slotfase zeggen veel over het karakter van de groep. Tegelijkertijd moeten we het seizoen niet mooier maken dan het was. Uiteindelijk hebben we over 26 wedstrijden onvoldoende punten gehaald.”

De 37-jarige trainer – die bij EFC bezig is aan zijn tweede klus als hoofdtrainer – is al jarenlang werkzaam in het voetbal. Onder meer bij Willem II en FC Eindhoven. Bij die laatste club was hij afgelopen seizoen hoofd performance. “In het dagelijks leven werk ik als docent bij Fontys Sportkunde en ben ik als docent en expert betrokken bij de KNVB. In september start ik daarnaast parttime met de master Skill Acquisition for Sport. Daarin staat onder meer centraal hoe je als trainer een omgeving kunt creëren waarin spelers beter leren kijken, beslissen en handelen.”

Die manier van kijken neemt Van de Vinne ook mee in zijn werk bij EFC. Van de Vinne: “De energie en strijd moeten blijven. Daarnaast moet er meer stabiliteit, initiatief en herkenbaarheid in ons voetbal komen. Ontwikkeling loopt bijna nooit in een rechte lijn. Je valt, staat weer op en probeert het hierna beter te doen. Dit geldt voor spelers en ook voor mij als trainer. Er is niet één reden aan te geven waarom we zijn gedegradeerd. Toen onze verdedigende stabiliteit afnam, waren we in de opbouw en in het creëren van kansen nog niet ver genoeg om dit op een andere manier op te vangen.”

Van de Vinne ziet daarin ook zijn kwaliteit als trainer. “Mijn kracht ligt vooral in het verbinden van voetbalinhoud, individuele ontwikkeling en mensen. Met twee trainingen per week moet je heel scherp kiezen wat écht belangrijk is. Ik denk zelf graag diepgaand over voetbal na, maar voor spelers moet het uiteindelijk duidelijk en uitvoerbaar zijn. Mijn doel is dat spelers steeds beter zelf leren herkennen wat een situatie van hen vraagt.”

Vertrouwen
Ondanks de degradatie besloot het bestuur van EFC vertrouwen te houden in de trainer. Tot tevredenheid van Van de Vinne: “Tegelijkertijd zie ik het niet als een situatie waarin het bestuur mij na een sportief teleurstellend seizoen zomaar nog een kans heeft gegeven. We zijn vanaf het begin vanuit een inhoudelijke match aan elkaar begonnen. Vóór mijn komst had EFC die richting al duidelijk uitgesproken: meer ruimte voor eigen spelers, een betere doorstroming en een herkenbare Eerselse kern. Dit sluit goed aan bij mijn eigen visie op ontwikkelen en presteren.”

Volgens Van de Vinne hebben de spelers er tot de laatste speeldag alles aan gedaan om zich te handhaven. Wél was vooraf eerlijk benoemd dat verjonging, doorstroming en het bewust geven van kansen aan eigen spelers ook sportieve risico’s met zich mee kunnen brengen. Hierover was al vóór mijn komst open gecommuniceerd. De degradatie heeft onze koers daarom niet bepaald, maar wel direct op de proef gesteld. Juist dan moet je niet uit paniek alles loslaten waarin je als club gelooft.”

Ontwikkeling
De staf is inmiddels versterkt met Piet Corstiaans, die als klankbord en sparringpartner voor trainers en spelers terugkeert bij EFC. “Ook op dit niveau krijgen we niks cadeau. Mijn vertrouwen komt vooral voort uit de duidelijkheid die er nu binnen de club is en uit het vertrouwen in de generatie die klaarstaat. We kiezen niet uit nood voor jonge en eigen spelers. Een aantal van hen heeft al minuten gemaakt in het eerste elftal. Andere spelers hebben zich binnen het tweede elftal of de jeugd ontwikkeld en krijgen nu de kans om dichter tegen het eerste elftal aan te komen. We willen ze helpen om zich tot volwaardige spelers van EFC 1 te ontwikkelen.”

Van de Vinne betreurt het dat enkele sterkhouders zijn vertrokken, maar prijst zich tegelijkertijd ook gelukkig met de komst van aanwinst Jens Hobbelen van De Raven. “We zijn niet alleen individuele kwaliteit verloren, maar ook ervaring, leiderschap en spelers die langere tijd aan elkaar gewend waren. We hadden deze zomer kunnen proberen om iedere vertrokken basisspeler één op één door een speler van buitenaf te vervangen. De club heeft er bewust voor gekozen om eerst de mogelijkheden binnen EFC serieus te benutten.”

Eerst wordt serieus gekeken wat binnen het eerste, het tweede en de jeugd aanwezig is, aldus Van de Vinne. “Pas wanneer hier geen passende oplossing ligt, zoeken we gericht buiten de club naar iemand die direct iets toevoegt en ook als persoon bij EFC past. De deur voor spelers van buiten Eersel is dus niet dicht. Een speler van buitenaf moet zich echter ook écht aan EFC willen verbinden. Eén gerichte versterking heeft dan meer waarde dan meerdere spelers die alleen worden gehaald om vertrokken namen te vervangen.”

Verwachtingen
De tweede klasse is voor EFC geen reden om de sportieve lat lager te leggen, benadrukt Van de Vinne. “Onze ambities zijn duidelijk: voor de bovenste posities spelen. Tegelijkertijd ga ik vooraf geen exacte eindklassering of promotie beloven, omdat we eerst een nieuw team moeten bouwen. Er zijn dragende spelers vertrokken. Andere spelers krijgen structureel een grotere rol en ook binnen de staf zijn veranderingen doorgevoerd. Dit heeft tijd nodig, maar het is geen reden om onze verwachtingen laag te houden.”

Van de Vinne vraagt van zijn spelers dat ze iedere week herkenbaar en competitief zijn. Dat ze initiatief durven te nemen, intensiteit leveren en als ploeg beter omgaan met moeilijke fases in wedstrijden. “We zitten in een proces, maar dat woord mag nooit een excuus zijn. Ontwikkelen betekent niet dat resultaten onbelangrijk zijn. EFC kiest voor een herkenbare ploeg met meer eigen spelers, maar niet voor minder ambitie.”

Identiteit
Diverse tegenstanders komen uit de regio en zijn bekend van eerdere seizoenen, al weet Van de Vinne dat er in een zomer veel kan veranderen. “Spelers vertrekken, nieuwe spelers komen en ploegen kunnen er onder een andere trainer heel anders uitzien. Daarom vind ik het te vroeg om één uitgesproken titelfavoriet aan te wijzen. De teams die vorig seizoen bovenin de tweede klasse speelden, zullen vooraf waarschijnlijk hoog worden ingeschat.”