Bekerhistorie: RKSV Volkel als 4e klasser in finale Districtsbeker en 1e ronde KNVB-beker

We gaan deze week weer bekeren. Dit geeft natuurlijk ook weer aanleiding om even de geschiedenisboeken in te duiken. In het eerste overzicht over deze bekerhistorie zagen we al dat het bekertoernooi vaak werd gewonnen door een ploeg uit de Hoofdklasse. Maar wist je ook dat een derdeklasser het bekertoernooi eens heeft gewonnen en dat in Zuid II zelfs een vierdeklasser wist door te dringen tot de finale?

Groen Wit Breda
(Door Peter Bussers) Vorig seizoen schreef het Bredase Groen Wit historie door als derdeklasser de beker te veroveren. Groen Wit versloeg in de finale zeer verrassend hoofdklasser Nuenen na strafschoppen. Door de bekerwinst mocht de derdeklasser dit seizoen ook de KNVB-beker in. Een absoluut avontuur voor elke amateurvereniging. Groen Wit werd gekoppeld aan derdedivisionist Groene Ster maar kon niet nogmaals voor een stunt zorgen. Groene Wit ging met 6-0 onderuit.

Ook in de districtsbeker was het deze keer snel einde oefening voor het team uit Breda. Het kwam de groepsfase nog wel door maar in de tweede ronde vond het haar Waterloo tegen eersteklasser Moerse Boys (0-5). Groen Wit was overigens niet de enige derdeklasser in Zuid I die de finale wist te bereiken. In het seizoen 2006-2007 was het namelijk Roosendaal die eveneens de finale wist te bereiken. In die finale ging het toen overigens wel met 3-0 onderuit tegen hoofdklasser UNA.

In het district Zuid II behaalden de laatste twintig jaar alleen maar ploegen uit de 4e Divisie, Topklasse, Hoofdklasse of 1e Klasse de finale…..op één jaar na dan! In het seizoen 2012-2013 wist namelijk vierdeklasser Volkel vriend en vijand te verbazen om door te dringen tot de finale!

De succesjaren van Volkel

Volkel was een ploeg die veelvuldig terug was te vinden in de 4e Klasse met soms een uitstapje naar de 5e Klasse of 3e Klasse. Tussen 2009 en 2012 speelde het in de laatstgenoemde klasse maar kon het niet voorkomen dat het toch weer een stapje terug moest doen. Weer in de 4e Klasse dus en daar had de ploeg het aanvankelijk ook enorm lastig.
In het degradatiejaar wist het slechts tweemaal te winnen en verloor het maar liefst negentien van de vierentwintig wedstrijden. Terug in die 4e Klasse verloor het direct haar eerste vier wedstrijden en wist het pas in speelronde vijf haar eerste puntje te pakken. Oh nee, niet weer zo’n seizoen zal men gedacht hebben in het kleine Volkel (3500 inwoners).

Maar nee hoor, zo’n seizoen werd het inderdaad niet. Sterker nog, het zou een seizoen worden waarin het vriend en vijand zou gaan verbazen. Niet alleen in de competitie maar dus ook in het bekertoernooi. Vanaf begin oktober begon het ineens beter te draaien bij het team van nieuwbakken coach William van der Steen. Volkel won maar liefst zes van de acht competitiewedstrijden voor de winterstop en verschafte zich enigszins wat lucht, maar was nog zeker niet degradatievrij. Ook in de beker draaide het uitstekend. Volkel overleefde de groepsfase met groot gemak. Zo werden FC de Rakt en HBV respectievelijk met 1-8 en 1-6 verslagen en was het op eigen veld met 3-0 te sterk voor Festilent.

Grote overwinningen en nog grotere verrassingen
In de eerste ronde van de knock-out was het vervolgens met 6-0 te sterk voor Gassel en in de laatste maand van 2013 wist het zeer verrassend tweedeklasser Margriet uit Oss te verslaan nadat het in de 3e ronde was vrijgeloot. Aanvaller Stijn van Cuijk kan zich dat nog maar al te goed herinneren. Stijn: “Vanaf het moment dat wij doorgingen in de beker en dus uitkwamen in de knock-outfase van dit toernooi volgden wij de loting vanzelfsprekend geïnteresseerd. De eerste serieuze tegenstander was inderdaad een uitwedstrijd tegen Margriet uit Oss. Ik weet nog dat ik tegen onze trainer zei dat we hierbij zeker niet kansloos zouden zijn, omdat we toch wel in een bepaalde positieve flow zaten, waarbij ons zelfvertrouwen behoorlijk groot was. Uiteindelijk wonnen we deze wedstrijd in Oss ook en zeker niet onverdiend.”

Direct na de winterstop mocht Volkel wederom aantreden voor de beker en opnieuw tegen een tweedeklasser. Stijn: “Het is wel allemaal lang geleden… haha, maar we speelden opnieuw thuis en deze keer tegen Volharding, een ploeg die uitkwam in dezelfde klasse als Margriet. Het gevoel zat logischerwijs nog steeds goed en we wisten ook dat er iets te halen viel.” En daar had de aanvaller geen ongelijk in. Bij rust stond het nog wel 0-1 maar daarna sloeg Volkel hard toe. De vierdeklasser kwam zelfs op een 3-1 voorsprong. De volgende overwinning in de pocket zou je zeggen maar Volharding knokte zich terug en scoorde in blessuretijd zelfs nog de 3-3. Strafschoppen zouden de beslissing moeten brengen en daarin was het kleine Volkel de betere.

Ondanks wisselvallige resultaten klassenbehoud en periodewinst
Je zou haast verwachten dat de twee bekeroverwinningen een boost zouden geven maar niets was minder waar. Volkel verloor haar eerste twee competitiewedstrijden na de winterstop waardoor de verschillen onderin klein bleven. Volkel had slechts vier punten meer dan de toenmalige nummer voorlaatst Mariahout dat later dat jaar zou degraderen. Gelukkig werden de resultaten vanaf eind maart weer wat beter waardoor er een afscheiding volgde met de onderste regionen en Volkel zich definitief veilig speelde. Geen druk meer maar kijken wat er nog in het vat zou zitten!

Ondanks de wisselvallige resultaten en met dank aan de resultaten op de andere velden wist Volkel nog een periodetitel te bemachtigen. Dat deed het in de allerlaatste wedstrijd, in de derby tegen buurman en kampioen Boekel Sport. Volkel nam brutaal een 0-3 voorsprong maar zag de periodewinst toch nog in gevaar komen nadat de thuisspelende kampioen met nog een kwartier op de klok op gelijke hoogte kwam. Tot grote opluchting van de veel meegereisde supporters wist de rood-witte formatie de 3-3 vast te houden zodat de periodetitel een feit was.

Zelfs Hoofdklasser SV Venray aan de zegekar gebonden
Het zou dus niet de enige prijs zijn dat jaar voor het team van William van der Steen. In de beker bleef het namelijk verbazen en kon het worden betiteld als een echte reuzendoder. In de kwartfinales moest de vierdeklasser aantreden bij Hoofdklasser SV Venray dat het seizoen uiteindelijk zou afsluiten met een derde plaats en een periode. Stijn: “De wedstrijd tegen SV Venray, waar mijn oom (Harrie Blokhuis) destijds trainer was, zal ik ook nooit meer gaan vergeten.  De beleving binnen de hele club en dorp was enorm. Er werd een bus geregeld om de wedstrijd te kunnen bezoeken en tijdens de reis werd er al volop gespeculeerd over onze kansen.

We wisten uiteraard dat het erg lastig zou worden aangezien er een behoorlijk niveauverschil was. Wij speelden vierde klasse en zij Hoofdklasse. Toch wisten we dat hoe langer we de nul konden houden,  wij zelf altijd kansen zouden krijgen. Het was volgens mij ook behoorlijk eenrichtingsverkeer en voor ons vooral hoofdzaak om geen tegentreffer te krijgen. Dit hielden we goed vol en ook hier moesten strafschoppen uiteindelijk de beslissing brengen. Ik had meteen het idee dat wij hierbij in het voordeel waren, omdat wij de strafschoppen veel gretiger namen dan zij. Misschien dachten SV Venray er wat makkelijker over, maar wij roken onze kans op de volgende ronde en pakten die ook!”
Ruim twee weken na de kwartfinale moest Volkel alweer aantreden voor de beker. Deze keer zou tweedeklasser Wilhelmina’08 op bezoek komen. Wilhelmina’08 kwam net als Margriet en Volharding uit in de 2e Klasse en pakte net als Volkel en Venray de derde periodetitel. Maar dat deerde Volkel niet. Stijn: “Er heerste in ons team een super positieve sfeer, want iedereen wist waar elkaars kwaliteiten lagen en schikte zich in deze rol. Ik denk dat vertrouwen op elk niveau enorm belangrijk is voor het behalen van resultaten. Het vertrouwen was zo enorm groot in het duel tegen Wilhelmina’08 ondanks dat het voor ons een onbekende ploeg was.

We kwamen al snel in de wedstrijd op een 0-1 achterstand en verder ging de wedstrijd redelijk gelijk op. Uiteindelijk hadden we laat in de wedstrijd een strafschop nodig om op gelijke hoogte te komen. Deze nam ik zelf voor me rekening. Ons vertrouwen in de strafschoppenserie was vervolgens sowieso groot, aangezien we met Tomek Kuipers een keeper hadden die altijd wel een bal zou pakken. Daarnaast hadden we zelf strafschoppennemers die met veel overtuiging een strafschop konden nemen. Dit bleek uiteindelijk ook het geval waardoor wij ons zowaar plaatste voor de finale!! Ongelofelijk!”

Geen nieuwe stunt in de maak

De vierdeklasser zou het op 20 mei, op tweede pinksterdag, in Gemert moeten gaan opnemen tegen Hoofdklasser Deurne. Voor dat duel moest het overigens nog wel eerst belangrijke wedstrijden gaan spelen voor promotie tegen SV Milsbeek. Volkel, dat de competitie had afgesloten met een zesde plaats, speelde op eigen terrein 1-1 gelijk. Vier dagen later ging het met kleine cijfers onderuit waardoor het avontuur er op zat en men zich kon gaan richten op de bekerfinale. Deurne zelf speelde overigens ook nacompetitie maar dan voor klassenbehoud en had haar eerste wedstrijd verloren.

Vier dagen na de uitschakeling was het dan zover, het duel van het jaar! Stijn: “De dag van de finale en de dagen daarvoor ging het in mijn optiek alleen maar over één ding en dat was de wedstrijd tegen Deurne in Gemert. Iedereen had het erover. Er was binnen Volkel enorm veel interesse en dat bleek ook wel bij de wedstrijd zelf. Er was heel veel publiek vanuit Volkel en omliggende dorpen.

Binnen het team was er weer hetzelfde vertrouwen dat we wederom een kans zouden maken. Natuurlijk was Deurne de bovenliggende partij, maar dit was minder vergeleken met het duel tegen Venray. We wisten dat wanneer we geen tegengoal zouden krijgen dat er altijd een kans voor ons zou komen. Was het niet in een counter, dan wel met een corner of vrije trap. Dit laatste bleek zo’n 10 minuten voor tijd ook het geval te zijn. We kregen een vrije trap rondom het zestienmetergebied en deze kon ikzelf verzilveren. De euforie was zo enorm dat ik helemaal vergat om op de helft van de tegenstander het doelpunt te vieren. We stonden met het hele team op eigen helft waardoor de wedstrijd direct werd hervat. De organisatie was dus even weg en vlak maakte Deurne gelijk.  Uiteindelijk maakte Deurne ook nog de tweede in de verlenging wat wij niet meer recht konden trekken. Er heerste bij ons best wel wat teleurstelling, maar tegelijkertijd ook trots dat we het met zijn allen zover hadden geschopt en dat we de KNVB beker in mochten!”

Deurne zelf sloot het seizoen ook goed af. Na de bekerwinst wist het zich met nodige geluk ook te handhaven voor de Hoofdklasse. Degradatie was dichtbij maar doordat Alphense Boys door de KNVB werd teruggezet naar de 1e Klasse mocht Deurne ook in het seizoen 2013-2014 uitkomen in de Hoofdklasse. Deurne speelde in het seizoen 2012-2013 overigens verreweg de meeste wedstrijden van alle ploegen met 26 competitiewedstrijden, 6 nacompetitiewedstrijden en 10 bekerduels.

KNVB beker en het kampioenschap
Volkel sloot seizoen 2012-2013 dus af met een plek in de bekerfinale en een nacompetitieplek. Kan het nog mooier? Jazeker. Het seizoen 2013-2014 zou nog veel meer geven namelijk  deelname aan het KNVB beker toernooi en een kampioenschap. Stijn: “Door het bekersucces mochten we meedoen in de Amstel Cup. Ik heb de loting niet echt live gevolgd ofzo, maar we hoopten op een mooie bekende tegenstander waarbij we misschien toch nog een klein kansje konden maken.

De loting bracht ons een thuiswedstrijd tegen Rijnsburgse Boys. Zij speelden in de top van de Topklasse. We hoopten dat we toch nog een kansje zouden maken, maar ik heb werkelijk nog nooit zo’n kansloze wedstrijd gespeeld. We hadden hun goal net zo goed op de middenlijn kunnen zetten, want wij kwamen niet op hun helft. Na de wedstrijd is hun toenmalige trainer nog in onze kleedkamer gekomen om ons een compliment te geven over ons succes wat ons in de Amstel Cup had gebracht.”

Volkel verloor het duel met Rijnsburgse Boys voor 700 toeschouwers met 0-3 en was dus uitgeschakeld. Wat dat betreft had de vierdeklasser eigenlijk pech met de loting. De eerste ronde bestond namelijk alleen maar uit amateurploegen vergeleken met een kleine tien jaar daarvoor. Zo nam toentertijd vierdeklasser Sparta’25 het namelijk op tegen eredivisionist NEC (0-7). Ook in de districtsbeker werd Volkel overigens direct uitgeschakeld maar er gebeurde wel andere mooie dingen. Volkel sloot de competitie af met een gedeelde eerste plaats met SV Milsbeek waardoor een beslissingsduel zou volgen. Voor een kleine 1000 toeschouwers leek het net als in het voorgaande jaar mis te gaan voor Volkel. Milsbeek nam na ruim een uur spelen een 1-0 voorsprong.

Terwijl de reservespelers van Milsbeek al aan het feesten waren, kwam Volkel diep in blessuretijd op gelijke hoogte en wist het in de verlenging de wedstrijd naar zich toe te trekken en de titel te pakken. Stijn: “De twee seizoenen van de bekerfinale en het kampioenschap herinner ik me als de tijd dat ik het meeste plezier heb gehad in het voetbal. Buiten de successen die we behaalden heerste er in het team enorm veel plezier en vertrouwen dat we elke wedstrijd konden winnen en hier ook voor gingen. Echt een positieve flow. Onze trainer (William van der Steen) had hier ook een groot aandeel in, omdat hij met iedereen een klik had en iedereen in zijn kracht kon laten spelen. Dit werd door iedereen binnen de selectie gewaardeerd. Het was een prachtige en onvergetelijke periode!”