50 jaar onder de lat! Mooie en onvergetelijke momenten. En één grote liefde: VOETBAL!

Van een tik op de neus naar een indrukwekkende keeperscarrière: Toon van Veen stond een halve eeuw tussen de palen bij onder meer De Spechten, DBS, Geldrop, Dijkse Boys en vv Gestel. Een terugblik op een carrière vol kampioenschappen, promoties, vriendschappen en onvergetelijke reddingen.

Door Jack de Kroon
Het idee voor dit verhaal ontstond eigenlijk heel toevallig. Ik kwam Toon van Veen samen met zijn vriendin Manuela tegen in een park bij De Herdgang. Onder het genot van een drankje raakten we aan de praat over voetbal, over zijn carrière als keeper en ik (Jack de Kroon red.) over mijn eigen jaren als scheidsrechter. Al snel dacht ik: hier moet ik iets mee doen voor Amateurvoetbaleindhoven.

Toen ik Toon vroeg of hij zijn verhaal wilde vertellen, was hij direct enthousiast. We maakten een afspraak en enkele dagen later werd ik hartelijk ontvangen in hun gezellige woning in Tongelre. Het werd een avond vol herinneringen, mooie verhalen, humor en natuurlijk heel veel voetbal.

SV Tongelre
De voetbalcarrière van Toon begon bij Tongelre, waar hij zijn volledige jeugdopleiding doorliep. Daarna volgden de clubs, De Spechten, DBS, Geldrop, Dijkse Boys, opnieuw Tongelre, vv Gestel en uiteindelijk FC Eindhoven/av.

Maar dat Toon keeper zou worden, was in eerste instantie niet vanzelfsprekend. “Ik begon als voetballer bij Tongelre, maar als manneke was ik niet zo'n geweldige speler”, vertelt Toon met een glimlach. “Op een gegeven moment gaf ik een medespeler een tik op zijn neus. Trainer Bernard Antonissen zei toen: ‘Toontje, gadde gei maar keepen jongen’. En zo geschiedde en ben ik keeper geworden.”

Achteraf bleek dat misschien wel het beste advies uit zijn voetbalcarrière. “Dat is toch wel het beste wat ik heb kunnen doen.” Na de periode Tongelre heeft Toon bij De Spechten een belangrijk voorbeeld gehad: Bennie van Kemenade. “Bennie was mijn voorbeeld. Ik heb ontzettend veel van hem geleerd. Hij bezat alle aspecten van een hele goede keeper en daar heb ik toch wel veel aan te danken.”

Na de periode bij De Spechten maakte Toon de overstap naar DBS en dat niet zonder succes

DBS: een echte familieclub
Een belangrijk hoofdstuk in de carrière van Toon  speelde zich af bij DBS. Hij kijkt met veel warmte terug op zijn jaren bij de Eindhovense club. ”DBS was een echte familieclub. Daarom heb ik daar ook zo lang gespeeld en zoveel mooie momenten meegemaakt.” Met DBS bereikte Toon de hoofdklasse (nu 4e Divisie). De club werd in 2009 de eerste Eindhovense vereniging die op dat niveau uitkwam.

Op de vraag naar zijn mooiste herinneringen hoeft Toon niet lang na te denken. Het kampioenschap met DBS onder trainer Noud van Buul staat hoog op zijn lijstje. Ook de successen in de zaal zijn hem bijgebleven. Maar één wedstrijd springt er absoluut uit: de allesbeslissende wedstrijd van DBS in de nacompetitie voor promotie tegen Be Quick 1887 in 2010.”Die wedstrijd vergeet ik nooit meer. We wonnen met 2-1 en dat was genoeg om te promoveren naar de Topklasse, zoals die toen nog heette.”

De onvergetelijke gestopte strafschop
Als keeper beleef je momenten die je een leven lang bijblijven. Voor Toon was de wedstrijd tegen Be Quick zo'n moment. “Ik heb zoveel wedstrijden en reddingen gehad dat ik ze onmogelijk allemaal kan opnoemen. Maar als ik er één moet noemen, dan is het toch de wedstrijd tegen Be Quick.” In die wedstrijd stopte Toon een strafschop. De redding bleek uiteindelijk cruciaal. “Door die 2-1 overwinning konden we promoveren. Dat is een moment dat altijd bij me zal blijven.”

Ook buiten de lijnen heeft die periode mooie herinneringen opgeleverd. Zo denkt Toon met veel warmte terug aan trainer Noud van Buul. “DBS is de club waar ik het meeste geleerd heb. Zeker van Noud van Buul. Het was een trainer van wie iedere voetballer veel kon leren. Jammer dat hij gestopt is.” Als scheidsrechter kan ik dat alleen maar beamen. Ook ik had een goede band met Noud. Hij was altijd positief en bepaald geen trainer die voortdurend langs de lijn stond te roepen.

Geldrop: Echt een vriendenploeg die klonk als een klok
Na DBS vertrok Toon naar  vv Geldrop. De overstap kwam tot stand nadat Roel Slegers van Geldrop Toon benaderde. “Er was ook contact met UNA, maar uiteindelijk heb ik toch voor Geldrop gekozen. En dat zijn ook hele mooie jaren geweest.”

Bij Geldrop ontstonden bijzondere vriendschappen. Toon noemt onder anderen Frans Arnouts en diens vrouw Doortje: “Frans is helaas al een tijdje niet meer onder ons, maar vergeten doe ik hem zeker niet.” Sportief gezien kijkt Toon met veel plezier terug op zijn periode in Geldrop. “We hadden een team dat klonk als een klok. Iedereen stond er iedere week voor elkaar. Het was echt een vriendenteam.”

                                  “Voetbal heeft mij gevormd als mens"

Trainers
Als we vragen welke trainers de meeste invloed op hem hebben gehad, noemt Toon Martien Pennings en uiteraard Noud van Buul. “Martien wist precies wat hij met de groep voor had. Dat was een trainer die heel goed wist hoe hij een team moest leiden. Voor Noud van Buul heb ik al aangegeven hoe belangrijk hij voor mij is geweest”

vv Gestel
Ook bij vv Gestel kende Toon prachtige jaren. Hij werd er liefst twee keer kampioen en maakte er onder meer de promotie naar de hoofdklasse mee. ”Dat was in het seizoen 2014/15. En hebben gefeest… dat wil je niet weten.”

De hoofdklasse bleek uiteindelijk een pittig niveau en het avontuur duurde ‘slechts’ twee seizoenen. “Jammer dat we er uiteindelijk niet langer in zijn gebleven, maar we hebben daar wel een geweldige tijd gehad.” Toon kwam na zijn periode bij FC Eindhoven/av nog eenmaal terug bij Gestel. De club had op dat moment dringend een keeper nodig.

Een keeper die van zich liet horen
Wie Toon als keeper heeft meegemaakt, weet dat hij niet het type was dat negentig minuten stilletjes op zijn doellijn bleef staan. “Ik was fanatiek in alles wat ik deed. Ik wilde de lijnen uitzetten en spelers op hun plek zetten als dat nodig was.”

Een rustige, coachende keeper? Toon begint te lachen. “Nee. Ik liet ze vanuit mijn visie altijd horen wat ik ervan vond, of ze dat nu leuk vonden of niet. Dat heeft er uiteindelijk ook voor gezorgd wie ik als keeper ben geworden.” Dat fanatisme had uiteraard ook een keerzijde. “Ik wilde altijd winnen en was binnen de lijnen niet altijd de meest aardige vent.”

Een van de spitsen tegen wie Toon het liefst niet speelde, was Fred Donkers van Gemert. “Fred was wel de lastigste spits om tegenover je te hebben. Hij scoorde bijna altijd. Ook al heb ik natuurlijk genoeg ballen gepakt die eigenlijk een doelpunt hadden moeten zijn.” En penalty's stoppen? Dat heeft Toon zeker gedaan. “Ja, dat heb ik zeker gedaan. Alleen weet ik niet meer in welke wedstrijd dat precies was.”

Voetbal is veranderd, maar de passie blijft
Als we het hedendaagse voetbal bespreken, is Toon opvallend nuchter. “Er zijn wat mij betreft geen noemenswaardige veranderingen gekomen. Regels zoals de zes seconden en het te lang vasthouden van de bal, waardoor je bijvoorbeeld een corner tegen kunt krijgen, vind ik alleen maar verbeteringen.” Voor jonge keepers heeft hij vooral één boodschap: werk aan je talent, maar minstens zo belangrijk is je mentaliteit. “Leef voor je sport. Als je dat doet, komt het vanzelf goed.”

Van vastgespijkerde kleding tot een bijzondere derde helft
Natuurlijk gaat een voetbalcarrière niet alleen over prestaties en kampioenschappen. De kleedkamer en de derde helft horen er minstens zo goed bij. Toon vertelt lachend over een van de grappen die hem is bijgebleven. “Ze hadden mijn kleren vastgespijkerd in de nok van de kleedkamer. Na lange tijd en een trap had ik me kleren terug, ha ha.. ” Het type voetbalhumor dat vroeger heel normaal was.

En de derde helft?
“Daar heb ik er teveel van meegemaakt om op te noemen. Maar het was altijd gezellig. Bij DBS, Geldrop, De Spechten, Dijkse Boys, vv Gestel en ook bij FC Eindhoven/av”. Bij elke club heb ik mooie herinneringen aan overgehouden.

Trots op een carrière vol vriendschappen
Op de vraag waar hij het meest trots op is, noemt Toon niet alleen een sportieve prestatie. “Ik kreeg ooit te horen na mijn keuze voor Geldrop: ‘Geldrop is niks voor jou, Toon’. Maar ik ben toch gegaan en heb daar een geweldige tijd gehad.”  Daarnaast staat uiteraard de promotie met Dijkse Boys naar de Topklasse hoog op zijn lijstje.

Rob Visser
Een van de mensen die hij uit zijn voetbaljaren nog regelmatig ziet, is Rob Visser. “Rob en ik zijn echte vrienden geworden. Daarnaast komen we met heel veel oud-spelers nog regelmatig samen.” Dat zegt ‘misschien’ wel meer over een voetbalcarrière dan een rijtje kampioenschappen.

Nederlands kampioen in de zaal
Toon was niet alleen op het veld actief als keeper, maar ook in de zaal. Eén wedstrijd uit die periode staat nog altijd in zijn geheugen gegrift. “Als ik één wedstrijd opnieuw mocht spelen, zou ik kiezen voor de wedstrijd met Oranje Zwart om het Nederlands kampioenschap NZVB. Rob Visser maakte daarin de 1-0. En wij werden Nederlands kampioen.” Een herinnering die na al die jaren nog steeds een glimlach oplevert.

“Voetbal heeft mij gevormd”
Misschien wel het mooiste antwoord komt wanneer we Toon vragen wat voetbal hem als mens heeft gebracht. “Ik was van nature een stille jongen. Door het voetbal ben ik gevormd. Het heeft me een persoonlijkheid en ontzettend veel vrienden opgeleverd. Mensen die ik, als het lukt, nog steeds zie.”

En daar zit misschien de kern van het verhaal van Toon van Veen. Vijftig jaar als keeper, met ontelbare wedstrijden, vele kampioenschappen en  promoties. Met trainers. teamgenoten en kleedkamerhumor en heel veel derde helften. Maar vooral: vriendschappen die hij als speler uit zijn loopbaan heeft overgehouden.

De mens achter de keeper
Ik, Jack de Kroon, heb Toon inmiddels twee keer buiten de lijnen meegemaakt: in het park bij De Herdgang en bij hem thuis. En juist daar zie je een heel andere Toon dan de fanatieke keeper die hij jarenlang binnen de lijnen was.

Want de man die als keeper zijn medespelers luid en duidelijk liet weten wat hij van hun spel vond, blijkt buiten het veld een bijzonder aardige man te zijn. Iemand met het hart op de juiste plaats. Ook zijn vriendin Manuela verdient daarbij een vermelding. Wat een lieve en gastvrije vrouw is zij.

Ik denk dat ik namens velen spreek wanneer ik zeg dat we in Toon van Veen een bijzondere keeper hebben mogen leren kennen. Een keeper met een enorme staat van dienst, maar vooral een mens die door zijn liefde voor voetbal een leven lang vrienden en herinneringen heeft verzameld.

Toon, ontzettend bedankt voor dit mooie gesprek en voor het delen van jouw verhaal. We hebben inmiddels afgesproken dat we elkaar zeker nog eens zien. En die afspraak staat: binnenkort gaan we bij jou thuis samen naar PSV kijken.

Een mooie afsluiting van een avond vol voetbalherinneringen.