Kwetsbaar UNA in eigen huis te kijk gezet

Deel dit bericht via:

(Door Thieu Vlemmix) Nu de eerste twee serieuze exercities (beker+competitiestart) een teleurstellend verloop kenden, komt er meteen de nodige druk te staan op het door velen gefavoriseerde UNA. Tegenstander bij de eerste thuiswedstrijd is ADO ’20. Ook de hoog ingeschatte Heemskerkers (3e in de AVE poll van de Derde Divisie) likken hun wonden. De competitiestart van de ‘Superezels’ is immers zo mogelijk nog dramatischer dan die van UNA - 0-3 thuis tegen Hercules.
Er staat trouwens nog een rekening open, welke de Zeelstenaren bij deze gelegenheid graag zou willen vereffenen: de uitnederlaag van vorig jaar met een kaartenregen voor geelzwart: 3-2 verlies, driemaal rood, zeven maal geel en met acht man geëindigd; dat schreeuwt om revanche. Dus, mocht een tot in de tenen gemotiveerde thuisploeg aan de aftrap worden verwacht. Dat blijkt amper het geval. Het is de UNA begeleiding wel op het nippertje gelukt om aanvoerder Brian Boogers na de blessure van vorige week speelklaar te krijgen. Daar komt een nieuw blessuregeval voor in de plaats: Tom Scheepers. De vleugelverdediger haakte afgelopen week op de training af. Voor het eerst sinds zijn komst naar Veldhoven staat Bart Tinus – hersteld van zijn blessure - op doel. Achterin, verder dezelfde spelers als vorige week. Op het middenveld Niek van Boekel, voor het eerst dit seizoen weer in de basis en voorin vervangt Jelle Schijvenaars de geschorste Mart van de Gevel.

Ik las van in een opiniestuk van Formule 1 deskundige Jan Lammers, dat s’avonds liggen mijmeren en naar de sterrenhemel kijken, dikwijls de beste ideeën oplevert. Die suggestie is door het trainersduo Demin/Höcher kennelijk niet aangegrepen bij hun poging om UNA eindelijk goed op de rails te zetten. Want nadat de thuisploeg een stief kwartiertje aardig voetbal laat zien, gaat het opnieuw helemaal mis. Na een ruststand van 0-2 (Rick Neele en Marvin Boom) in het voordeel van het vaardig combinerende ADO, veert UNA nog even wat op. Maar het ziet de beweeglijke en effectieve Heemskerkers daarna weer snoeihard toeslaan. Doelpunten van Mick Christoffersen (2x) en Donny Rijnink (strafschop 0-5) maken de vernedering voor UNA compleet. Met een knappe vrije trap (1-5) redt Lex van Dijk nog de ‘eer’.

De jeugd
Is er dan feitelijk niks positiefs te melden uit het Zeelster kamp? Toch wel. Waar vooraf gewag werd gemaakt van het inbrengen van eigen jeugd, zit die bij de start nog vol ongeduld op de reservebank. Uiteindelijk echter, komen Teun Willems en de jonge Noel van Gerven (18) in de loop van de tweede helft dan toch in de ploeg. En dat brengt – weliswaar (te) laat – nieuw elan. Van Gerven groeit zelfs nog uit tot UNA’s  beste man en incasseert daarvoor een mooie beloning: hij wordt terecht uitgeroepen tot ‘man of the match’.

Icoon Jo
Afgelopen week bereikte mij het droevige bericht dat UNA icoon Jo van den Heuvel is overleden. In de jaren zestig steken nogal wat Strijpse voetbalhelden – zoals Jo, Walther Soetens, Lambert Maasen en Jos Blatter - met vurige verlangens het Beatrix kanaal over op zoek naar een Zeelsterse schone, ofwel ‘un goeie Zilsterse meid’. Ze hebben de nodige overtuigingskracht, want het lukt ze allemaal.

Midden jaren 60 is Jo een belangrijke speler van UNA 1, de eerste ‘mee voetballende’ stopper. Die kwaliteit moet hij even opschorten vanwege een armbreuk in z’n allereerste wedstrijd voor UNA. Daarna wijst de kopspecialist de weg aan de UNA jeugd, die dan stormenderhand  doorbreekt. Met spelers als Sjac Sandkuyl, Wim Senders, Wil Kusters, Huub Janssen (zie foto (1965), op schouders broer Ward)) e.a. wordt het team in 1965 kampioen en promoveert naar de hoogste Nederlandse amateurklasse. Jo’s populariteit is groot. Zeker als hij met ‘zijn Leentje’ een kroeg begint in de Zeelster Kruisstraat, naast De Gouden Appel.

Met maat Walther Soetens zingt hij aan de toog de pannen van het dak, met  een mix van Brabantia- en UNA liederen; gezelligheid troef. Het wordt een waar UNA fort. Later zal hij geen getuige zijn van een imposante voetbalcarrière van zoon Wil, omdat die enkel in het ‘Gielen-elftal’ soms tot grote hoogte stijgt. Maar hij zal nog wel jarenlang volop genieten van diens journalistieke prestaties, en speciaal van de talloze verslagen over hun beider favoriete clubs Brabantia en UNA. Jo werd 90 jaar, was ‘niet dik van bil, maar wel een goeie stopperspil’, hij ruste in vrede.             

© 2019 Amateurvoetbal Eindhoven, op dit artikel rust copyright.

Jouw reactie?