In de spotlight: Noud van Buul (FC ODA)

In de wandelgangen vragen vele mensen zich af hoe het nou met Noud van Buul gaat en wij van amateurvoetbaleindhoven.nl hebben hierop besloten om een interview af te nemen met Noud.

Noud van Buul kende de afgelopen seizoenen bij de Valk grote successen. Hij bracht de club van de 2e klasse naar de Hoofdklasse. Na 34 jaar keerde de Valk weer terug naar het zo begeerde niveau. Na 4  jaar vertrok van Buul met pijn in het hart bij de Valk omdat van Buul niet over de juiste papieren beschikte om trainer te zijn van een hoofdklasser. Veel clubs uit de regio dongen naar zijn gunsten maar van Buul koos opmerkelijk genoeg voor het Limburgse FC ODA,  dat uitkomt in de 4e klasse E.

We zijn nu een aantal wedstrijden onderweg en FC ODA staat fier bovenaan met de 1e periodetitel al op zak. Vorig seizoen vocht FC ODA nog tegen degradatie en onder van Buul kent de club dus een behoorlijke opleving. We stellen een aantal vragen aan Noud van Buul die het toch weer schijnt te flikken om een club naar een hoger plan te tillen.

Noud hoe gaat het met je, buiten het voetbal om:

Ik voel me prima; inmiddels ben ik al meer dan zeven jaar weg bij defensie; natuurlijk wat extra tijd om samen met Anny iets te ondernemen; maar, het voetbalgebeuren slokt veel tijd op. Maar iets wat je graag doet, daar lijdt je niet van.

Waarom heb je voor dit seizoen gekozen voor FC ODA en welke uitdaging zag je hierin:

Nou zo snel is dat allemaal niet gegaan. Het zal de 2e week van december geweest zijn dat Tiny Wijnen – bestuurslid van de Valk – mij belde dat er belangstelling uit het Limburgse was. Ik werd gebeld door Jos Kirkels – bestuurslid Technische Zaken – van FC ODA. Ik heb vervolgens een prima gesprek gehad met Jos en hem medegedeeld dat ik hem na de kerst terug zou bellen. In de tussen tijd heb ik nog wat informatie ingewonnen bij een ex trainer van FC ODA – Theo van de Bogaard - waarmee ik een goede verstandhouding heb en mijn aanvoerder van de periode Rood Wit ’67 – Rafita Viana -  die inmiddels in een lager team bij FC ODA speelde. Beiden hadden bedenkingen of mijn ambities en die van de selectie van FC ODA wel parallel liepen. Voordat ik Jos kon bellen nam hij daags na Tweede Kerstdag contact met mij op. Ik vertelde Jos eerlijk dat ik mijn bedenkingen had; we hadden een telefonisch gesprek van meer dan 45 min en dat resulteerde toch in een vervolg gesprek met Jos en functionarissen van de Technische Commissie. Ook bij dat gesprek had ik een heel goed gevoel. Het resultaat was dat ik toch een contract voor een jaar aanging, en daar heb ik geen moment spijt van gehad. Helaas is Jos overleden maar ik heb wel het gevoel dat hij over mijn schouders meekijkt…..

Hoe bevalt het tot nu toe in het Limburgse land bij FC ODA:

 Vooraf heb je natuurlijk wat bedenkingen….; FC ODA de nr 11 van vorig seizoen; omdat er slechts één ploeg degradeerde in de 4e klas gebleven ….; twee aardige voetballers gestopt, twee – naar later bleek - prima in de groep passende spelers erbij …..; het grenzeloos vertrouwen van Jos “Noud jij laat deze ploeg 20 tot 25 % beter voetballen”; FC ODA 1 ½ jaar thuis niet gewonnen en we winnen de eerste competitiewedstrijd thuis….; we pakken de eerste periode; geweldig, “maar we zijn er nog niet. “

Wat heb je veranderd binnen het elftal ten opzichte van het vorige seizoen gezien de goede resultaten:

Zoals jullie weten houd ik van structuur in de organisatie;evenals bij vv De Valk heb ik bij FC ODA medewerkers die er voor willen gaan om de ploeg maximaal te laten presteren. Ook gaat mijn voorkeur uit om samen te werken met een assistent trainer voor de eerste selectie. Daar heb ik ook wat geluk mee gehad. Danny Blankers zat bij mij in de trainersstaf bij Rood Wit Veldhoven en de Valk. Dus ik bel hem op: “Danny ga jij dit seizoen alleen de trainerscursus volgen of heb je tevens de ambitie om mijn assistent te worden?” We waren er snel uit, en we zijn er blij mee. Vervolgens heb ik alle spelers individueel gesproken “wat was vorig seizoen goed, wat kon er beter …”; en: “wat heb ik van jou te verwachten.” Ik heb het systeem wat ik wilde gaan spelen bespreekbaar gemaakt (er was niemand tegen maar ik zag wel bedenkingen “van kunnen wij dat wel ……”; dat snap ik wel want we spelen wat on-Limburgs). Vervolgens zijn we aan de slag gegaan. En winnen wil je natuurlijk graag; maar de grootste winst op dit moment is de veerkracht en geloof in eigen kunnen van het team. Neem onze laatste competitiewedstrijd: na ongeveer 15 minuten spelen komen we met tien man te staan (zelfs voor een aanwezige betaald voetbal scheidsrechter een straf die in geen enkele verhouding stond tot het “gepleegde vergrijp)”. Bij een 0-1 en 1-2 stand in ons voordeel vergeten we om verder afstand te nemen; maar ook na de 2-2 raken we niet in paniek – we doen ons ding – en winnen de wedstrijd met 2-4. Het loopt; “maar we zijn er nog niet.”

Wat is de doelstelling voor dit seizoen:

Ik was bij een bestuursvergadering en vroeg wat eigenlijk de doelstelling was van FC ODA. De erevoorzitter liet mij blijken dat hij op termijn graag een stabiele derde klasse club wilde worden. Ik zeg: Twan daar gaan we dan aan werken, maar dat wil niet zeggen dat zoiets meteen lukt. Het behalen van de periodetitel is voor leden en supporters van de club geweldig na al die mindere jaren; en ook de spelers zeiden bij het feestje “trainer voor u is het misschien de normaalste zaak van de wereld, maar voor ons betekent dit heel veel.”
Het is een heel moeilijke competitie, heel veel teams zijn aan elkaar gewaagd (de eerste wedstrijddag waren er van de zes wedstrijden vijf geëindigd in een gelijkspel…; “iedereen kan van iedereen winnen”). We hebben nog niet alle tegenstanders gehad, maar Maarheeze, Mifano, Bruheze, Helmondia zijn echt ook titelkandidaat. Bovendien hebben we nog enkele outsiders. De periodetitel is een steuntje in de rug;  maar nu we die behaald hebben willen we mee blijven doen voor de hoofdprijs.

Heb je al heimwee naar het voetbal uit onze regio:

Ik volg het wel en wee in de regio zoveel mogelijk; maar als je de antwoorden op de vorige vragen ziet valt het met heimwee wel mee. Ik zit met FC ODA midden in een proces en dat proces wil ik tot een goed einde brengen.
 

Met wat voor gevoel ben je vertrokken bij de Valk en volg je de Valk nog op de voet:

De selectie en begeleiding hebben er een geweldig afscheidsfeest van gemaakt. Antwan Rijkers zei: “trainer als we promoveren naar de hoofdklasse dan komt er zeker wel een feestje …”; ik zeg: “als we promoveren jongens dan houden we een feest in Knegsel zoals de meesten van jullie nog nooit gevierd hebben in Knegsel.” Het was geweldig ! En er staat bij de Valk een groep waar ik heel veel vertrouwen in heb; ik ben er dan ook van overtuigd dat de Valk zich in de hoofdklasse weet te handhaven en de komende jaren de prestaties weet te verbeteren. Paul heeft wat geëxperimenteerd met het team – dat is zijn goed recht – maar ik denk dat het verstandiger is om dat met “stapjes” te doen en voorlopig de spelers de dingen laten doen die ze beheersen, waar ze zich goed bij voelen, vanuit de tactiek die hun succes gebracht heeft.

Cesare Prandelli – de bondscoach van Italië - kan toch ook niet meteen het totaal voetbal van Rinus Michiels gaan spelen? De vraag die een trainer zich moet stellen, is: hoe gaan we als team spelen? Moeten we domineren en veel initiatief tonen, of kunnen we ons beter afwachtend opstellen en reageren op een fout van de tegenpartij? Of is een tussenvorm geschikter? In de aanloop naar vorig seizoen hebben we na de bekerwedstrijden in de voorbereiding UNA thuis (gelijk) en Deurne thuis (verlies) ons systeem wat aangepast, en, niet zonder resultaat … Ik ben de Valk lid gebleven en als het mogelijk is zal ik zeker met mijn Valk vrienden bij wedstrijden van het vaandelteam aanwezig zijn.

Tot slot:

Is Noud van Buul ook volgend seizoen trainer van FC ODA of keer je weer terug naar het vertrouwde Brabantse land:

Donderdag jl zijn de besprekingen weer begonnen. FC ODA wil mij graag voor de club behouden; ik sta daar ook niet onwelwillend tegenover. Ik verwacht dat er voor begin december meer duidelijkheid is.

Heb je nog een boodschap aan je collega-trainer Paul van der Palen:

Paul is een gelouterd trainer; een vakman; die zijn sporen verdient heeft en ik heb er dan ook alle vertrouwen in dat “we” met de Valk in het linker rijtje terecht moeten kunnen komen.
Ik las vorige week dat Paul in het ziekenhuis opgenomen is; hopelijk is hij al weer thuis….
Paul, een voorspoedig algeheel herstel toegewenst.
En, Paul, mocht je nog eens in de lappenmand zitten en je speelt op zaterdagavond dan wil ik je wel ter zijde staan (moet ik natuurlijk nog wel even regelen bij FC ODA). 

Wil je nog ergens op terug komen:

Bedankt voor jullie belangstelling en nog veel succes met jullie schitterende site.
 

[Afbeelding]