Column van Eric van der Palen: Psychologie van de koude grond | |||||||||
vrijdag 8 oktober 2010 - 14:26u | Column Dit bericht is automatisch gearchiveerd en derhalve ontdaan van alle afbeeldingen. Reageren op dit bericht is niet langer mogelijk. Column Eric van der Palen
Psychologie van de koude grond
Wat denkt en doet een willekeurige trainer als hij zijn ploeg aan het voorbereiden is op de komende wedstrijd. Hoe ga ik verdedigen, hoe ga ik aanvallen, wat is belangrijk op het moment van omschakelen zowel naar balbezit als balbezit tegenstander. Als ik weleens spreek met collega trainers merk ik daar heel veel verschillende meningen over. De ene trainer is zeer gedetailleerd en minutieus in zijn analyses van zijn eigen team. Ik vind Fred Rutten daar een mooi voorbeeld van. Termen als, “gecontroleerd aanvallen”,”grote kleedkamer”, “ondergrens”, “bovengrens”, “een wedstrijd controleren”. Het gaat bij collega Fred dus kennelijk meer om alles goed beheersbaar/controleerbaar te kunnen houden, om op deze manier te kunnen winnen. Zou het zo kunnen zijn dat collega Fred zijn team zo wil controleren, dat zijn team niet meer “met het hart”, of “vrijuit” voetbalt. De hele competitie zie ik PSV met de handrem erop spelen. Ze spelen zo aan het begin van bijna elke wedstrijd, en zolang de wedstrijd op 0-0 staat, blijft dat vaak zo, in de tweede helft spelen ze vaak iets meer naar voren, maken dan de 1-0 en vervolgens spelen ze de wedstrijd weer “gecontroleerd”uit. Of ze staan achter en dan vervalt de controle en vallen ze met hart en ziel aan. Sampdoria, Groningen thuis is voor mij een duidelijk weergave van wat ik hierboven beschrijf. Het voetballen (elke sport) gaat maar om één ding en dat is winnen. En dit doe je met je hart, met plezier en daarnaast goed georganiseerd/gedisciplineerd als team. Is Fred Rutten een controleur, die alle risico’s wil uitvlakken omdat hij van nature een onzeker persoon is, of is dit psychologie van de koude grond? De andere trainer ten opzichte van Fred Rutten oogt relaxed, heeft de “grote lijnen” in de gaten, een wat nonchalante houding en heeft alles onder controle. Ik vind Martin Jol daar een mooi voorbeeld van. Tijdens interviews praat hij wel, maar zegt niets. Ik zie Ajax wekelijks dezelfde fouten maken, zowel op individueel als op teamniveau. Heeft Martin Jol oog voor details? Maar Martin Jol bagatelliseert de kritische vragen en wil daarmee vertellen” ik heb alles onder controle, jullie hebben er geen verstand van”. Wedstrijd van Ajax tegen Real Madrid vind ik kenmerkend voor Martin Jol zijn karakter. Nonchalant, alles is onder controle, en zo heeft hij zijn team ook het veld ingestuurd, denk ik. Heeft Martin Jol een zelfingenomen, narcistische persoonlijkheid die geen oog voor detail heeft om hiermee te zorgen dat zijn omgeving hem niet kan pakken op zijn zwakke punt ( analytisch vermogen ), of is dit psychologie van de koude grond? Nu ik dit schrijf, denk ik, wat ben en doe jij eigenlijk van der Palen. Ik ben er snel mee gestopt want ik ben veel te ingewikkeld als persoon om te analyseren. Voetbal is een spelletje dat gaat om plezier, winst, verlies en soms gelijk spelen. De manier waarop is van belang zolang spelers en publiek ervan kunnen genieten. Of is psychologie van de koude grond?
Eric van der Palen © Amateurvoetbal Eindhoven 2012, op dit artikel rust copyright. Dit bericht is automatisch gearchiveerd. Reageren op dit bericht is uitgeschakeld.
|
| ||||||||
