In de spotlight: Lukas Erens (CFE Ciba/VDL) | |||||||||||||
zaterdag 7 januari 2012 - 12:03u | In de spotlight Lukas Erens kijkt met voldoening terug Hij was zeventien lentes jong toen de regionale grootmachten in het zaalvoetbal, Sport Peti en Lions Nefkens hun uiterste best deden om hem in te lijven. In die periode werd koortsachtig geprobeerd met het negatieve imago van het zaalvoetbal als cafésport af te rekenen. Nu, zeventien jaar later, is zaalvoetbal de grootste binnensport van het land en wordt de sport zowel nationaal als internationaal als volwaardig beschouwd.
Lukas Erens heeft alle ontwikkelingen, alle ups en downs in het zaalvoetbal als speler van dichtbij meegemaakt. Hier zijn relaas: “Mijn eerste club was Sport Peti, op dat moment de club in de regio die het meest aan de weg timmerde. Niet lang daarna heb ik de overstap naar Lions Nefkens in Geldrop gemaakt. Die periode zal ik niet snel meer vergeten, omdat ik daar de kneepjes van het vak heb geleerd. Ik heb in die zeventien jaar in de top en subtop veel trainers meegemaakt. Van iedereen heb ik wat opgestoken, maar de man die op mij de meeste indruk heeft gemaakt was de toenmalige coach Jeroen van der Schoot. Misschien had de leeftijd er ook mee te maken en wil je als jong ventje aan de hand worden meegenomen. Hij gaf mij de kans en het vertrouwen. In een tijdsbestek van drie jaar heeft hij mij wegwijs gemaakt in het zaalvoetbal en daar heb ik altijd profijt van gehad.
Op mijn eenentwintigste ben ik overgestapt naar KW Peter Langhout Reizen en ben daar zo’n tien jaar actief geweest. Een prachtige tijd. Ondanks de relatief kleine begroting wisten we ons een aantal jaren te handhaven in de top. De familiaire omgeving paste in die fase prima bij mij, omdat ik zaalvoetbal altijd als liefhebberij heb gezien. Daar speelt een prettige omgeving een grote rol in. De laatste jaren was ik aanvoerder en beschouwde het team als mijn ploeg. Daarnaast voelde ik me ook voor een deel verantwoordelijk voor al hetgene wat er zich in de club afspeelde. De beleidsmakers hadden het niet gemakkelijk. Sponsorgelden waren niet zo gemakkelijk te vergaren en spelers vlogen van de ene club naar de andere. Jeugdteams waren er toen nog niet, dus van enige opbouw, laat staan continuïteit was geen sprake. Het bizarre van het verhaal is dat de sportieve hoogtepunten pas kwamen toen de het voortbestaan van de club aan een zijden draadje hing. Na acht jaar in de marge te hebben gespeeld wonnen we onder de naam KW/ Ritmo, de KNVB beker en een jaar later stonden we in de play-off finale om de landstitel. Tegenstander FC Marlène had het eerste duel in Veldhoven nipt gewonnen. Het uitduel vond een week later plaats. In de wetenschap dat de club vermoedelijk zou ophouden te bestaan, reden we met eigen auto’s naar Heerhugowaard. Er zijn wat gesprekken gevoerd die week of iedereen wel zou gaan. Ik was jarig die dag, een reden om vrolijk te zijn, normaal gesproken. Ik kan mijn emoties altijd goed in bedwang houden, maar na de wedstrijd moest ik toch een traantje laten. Na een 0-3 voorsprong kwam Marlène toch terug en veroverde de titel. Nog nooit had ik zoveel onrecht moeten meemaken als toen. We zijn toen letterlijk genaaid. We mochten daar niet winnen en dat zal ik nooit meer vergeten. Dit had het hoogtepunt kunnen zijn in mijn zaalvoetballeven:
Na de Europese successen In Macedonië en Slovenië kwam Barcelona uit de koker rollen. Zeg nou zelf; wat is er mooier dan daar afscheid nemen van de sport als speler. Ik mocht in die geweldige coulisse nog eenmaal aantreden. Ondanks dat ik er noodgedwongen mee moest stoppen, was dit toch ook een hoogtepunt in mijn zaalvoetballeven. Loslaten zal ik het spelletje niet. Ik heb inmiddels de cursus futsalcoach 3 afgemaakt en start in augustus met de volgende opleiding. Ik denk dat coachen mij goed ligt. Ervaring op topniveau is er en een ander belangrijk aspect, mensenkennis, is mij niet vreemd. Ik kijk met een goed gevoel terug op een fantastische tijd, met fantastische mensen.’ 'Jouw karakter, jouw manier van leidinggeven, je linker en bovenal je loyaliteit ten opzichte van alle organisaties spreken tot mijn verbeelding. Ik denk dat ik namens alle clubs, die jou in hun gelederen hebben gehad mag spreken, door te zeggen dat er een parel voor het zaalvoetbal verloren is gegaan en het een kwestie van tijd is, dat je op een andere positie je steentje aan deze mooie sport weer zal bijdragen. Tien jaar lang zijn onze wegen onafscheidelijk geweest en ik hoop dat dat nog een tijdje zo zal blijven.' Bedankt Kanjer, Frank Philips Voor meer info over CFE CIBA/VDL groep: http://www.clubfutsaleindhoven.nl/
© Amateurvoetbal Eindhoven 2012, op dit artikel rust copyright.
|
Lukas Erens, CFE Ciba/VDL Groep 
| ||||||||||||
(Lukas Erens met de kampioensschaal die hij als aanvoerder van CFE tweemaal in ontvangst mocht nemen)
