Kerstspecial met Marc van Kemenade (SDO'39) | |||||||
zaterdag 24 december 2011 - 16:22u | Trainer in het nieuws Marc van Kemenade voelt zich goed bij SDO´39 Marc van Kemenade (47) is bezig aan zijn eerste seizoen bij SDO´39, onlangs verlengde hij zijn contract bij de club uit Lage Mierde met een seizoen. Van Kemenade volgde dit jaar Jos Lamers op en kreeg te maken met het vertrek van 5 belangrijke ´ervaren´ spelers. Ondanks het verlies van deze spelers en het inbrengen van spelers uit het 2e elftal, draait SDO´39 een goed seizoen. De altijd goedlachse van Kemenade heeft eindelijk succes na 3 moeizame jaren bij Sterksel. Beschrijf je dagboek als trainer tot nu toe: Ik ben 9 jaar geleden, op aanraden van ploegmaat Henk Verkuilen, begonnen als trainer-speler van PSV/AV 2. Die zei altijd dat ik het toch beter wist! Henk is toen tevens mijn assistent geworden. Daarmee zijn we 2 keer achter elkaar kampioen geworden en gepromoveerd van de 3e klasse naar de 1e reserve-klasse. Toen ben ik door Nieuw Woensel gevraagd om daar hoofdtrainer te worden. Door personele problemen heb ik in het eerste jaar ook daar nog een gedeelte van het seizoen en heel de nacompetitie gespeeld. Leuk detail is dat we daarin toen SDO'39 uitschakelde waarin mijn huidige assistent Tommy van Gestel en enkele spelers speelden waarvan ik nu trainer ben. We grepen net langs promotie naar de 4e klasse door in de beslissingswedstrijd van Hulsel te verliezen. Nadat ik voor het 3e jaar getekend had ontstonden er wat problemen bij de club. Uiteindelijk vertrok toen helaas het hele 1e elftal, op 2 spelers na, naar andere verenigingen. Ik heb toen mijn contract ontbonden en ben op de valreep assistent-trainer bij RPC geworden. Niets ten nadele van RPC, wat overigens een hele mooie vereniging is, maar dat was geen succes. Assistent-trainer is gewoon niet mijn ding en heb me toen hoofdzakelijk met het 2e elftal bemoeid. Toen belde Sterksel mij omdaar trainer te worden. Een periode van 3 seizoenen met ups en downs. Een veel te smalle selectie, slechte trainingsopkomst en geen jeugd maakte Sterksel geen makkelijke club om te werken. Ondanks dat probeerde ik de jongens verzorgd en herkenbaar voetbal te laten spelen. In veel wedstrijden is dat zeker gelukt maar door de hiervoor genoemde zaken kwamen we steeds tekort. Dus overheerst teleurstelling en frustratie. Achteraf gezien ben ik daar 1 seizoen te lang gebleven. Maar ook daar leer je van als trainer. Hoe ben je in verband gebracht met SDO’39: In het laatste jaar met Sterksel speelden we in de competitie tegen SDO'39 en ik was wel gecharmeerd van deze club. Dus toen er een vacature kwam van hoofdtrainer heb ik gesolliciteerd. Ik denk dat het van beide kanten klikte want binnen enkele dagen waren we rond. Het is ook vaak een gevoelskwestie. En het gevoel is goed want SDO'39 is een fantastische club. Je draait onverwacht goed mee in de 5e klasse I ondanks dat er 5 belangrijke spelers weg vielen: Tja, daar zag het in eerste instantie niet naar uit. Toen ik vorig jaar december tekende stond SDO'39 op de 2e plaats op 1 punt van de koploper en leek het erop dat ze mee zouden doen voor promotie naar de 4e klasse. Uiteindelijk eindigde ze met lege handen op de 4e plaats. Dus in plaats van een compleet gebleven gemotiveerde selectie, met een plaatsje in de vierde klasse, trof ik in de voorbereiding iets anders aan. Door de hoge verwachtingen waren 5 basisspelers weg, de rest teleurgesteld. Verder liepen er binnen de selectie enkele gefrustreerde spelers rond door gemaakte keuzes van de vorige trainer. Bepaald geen gespreid bedje dus. Ik wil maar zeggen dat je als trainer vaak afhankelijk bent van het moment dat je een vereniging binnenstapt. Met ondersteuning van een realistisch bestuur en assistent-trainer Tommy v. Gestel ben ik aan de gang gegaan want ik had er zin in. Je gaat gewoon een nieuw elftal bouwen en een speelstijl zoeken die het beste past. Een paar maanden later blijkt dat de lege plekken moeiteloos opgevuld worden. Er is genoeg kwaliteit over. Na een stroeve voorbereiding en een slechte seizoensstart gaat het nu boven verwachting. We staan op een mooie 5e plaats op 4 punten van de koploper en 9 punten voor op de 6e plaats. Verder doen we volop mee om de 2e periodetitel. Door de jongens vertrouwen te geven en zeggen dat ze met lef moeten spelen is ons spel vooruit gegaan. Daarnaast is de sfeer goed en staat er een enthousiaste gemotiveerde groep die hard voor elkaar wil werken. Vrienden die ook buiten het veld met elkaar omgaan. Doordat er een jonge groep staat is alleen ons spel nog wat wisselvallig, en ook met name in de coahing naar elkaar toe kan nog veel verbeterd worden.Dus ze moeten wat meer mannen gaan worden, dan kan het een leuk seizoen worden. Alleen het feit dat de selectie te smal is baart ons zorgen. Blessures of schorsingen kan ons misschien opbreken als de prijzen uitgereikt worden. Maar op dit moment alleen maar lachende gezichten op het sportpark. Wat zijn de kwaliteiten van Marc van Kemenade als voetbaltrainer: Ik denk dat ik een realistische kijk op het spelletje heb. Ik zeg altijd dat je moet voetballen naar de middelen die je hebt. Je kun wel het Ajax-systeem willen spelen maar als je daar de kwaliteiten niet voor hebt zul je toch iets anders moeten. Ik ben ook positief en duidelijk naar de groep toe, laat ze meedenken en praten over hoe er gespeeld moet worden zodat we beter en makkelijker gaan voetballen. Ik kan 'n heel verhaal voor het bord vertellen maar als de groep daar niet achter staat word het nooit iets. Verder probeer ik mijn motivatie en gedrevenheid op de spelers over te brengen zodat ze scherp zijn en in de wedstrijd voor elkaar door het vuur gaan. Duidelijk maken wat er van iedereen verwacht wordt op het moment van balbezit of balbezit tegenstander. Niet teveel taken meegeven maar spelers ook vrijlaten. Als voetballer moet je de ruimte krijgen om dingen op intuïtie te doen. Als een speler in een bepaalde situatie voor de goal komt, moet hij niet gaan denken van "wat had die trainer ook alweer gezegd"maar zelf beslissen. Onlangs heb je de cursus oefenmeester 3 afgerond, ga je in de toekomst de cursus oefenmeester 2 nog volgen, om zodoende hogerop te kunnen: Dat weet ik nog niet. Buiten dat het een behoorlijke cent kost gaat er ook veel tijd in zitten. Lijkt mij ook niet te combineren met een club trainen en zou er dus een jaartje tussenuit moeten. Korte vragen: Dieptepunten: De verloren beslissingswedstrijd tegen Hulsel voor promotie naar de 4e klasse met Nieuw Woensel. Het niet beoogde afscheid na 3 seizoenen Sterksel. Niveau amateurvoetbal: Iedereen hoor ik altijd zeggen dat het minder is geworden. Ik persoonlijk denk dat het wel meevalt. Alleen was er vroeger meer plaats voor individuele spelers. Jammer, want ik hou wel van voetballers die een actie in huis hebben, z'n man kunnen passeren en dan de bal panklaar leggen. Mentaliteit spelers: Is wat veranderd. Die jongens hebben nou eenmaal tegenwoordig meer bezigheden dan alleen voetballen. En die gaan op zaterdag in tegenstelling tot wat trainers graag zien op stap en een biertje drinken. Dat deden wij toch ook. Alleen moet je voor jezelf de grens weten. Sommige drinken 5 biertjes en raken geen bal en andere een kratje en daar zie je niks aan. Meest bijgebleven spelers: Als speler van Nieuw Woensel o.a. Victor Verwijst, een jongen met 'n geweldige wedstrijdmentaliteit die als controlerende middenvelder spelers ,waaronder mezelf, beter liet voetballen. Natuurlijk Evert Spitters, 'n eigenwijze linkspoot maar fantastische speler die het veel verder had kunnen schoppen. En Erwin Raaymakers, m'n maatje van zowel het veld als zaalvoetbal. De beste amateurvoetballer die ik op de velden gezien heb en die zeker betaald voetbal had moeten spelen. Als trainer van PSV-AV toch wel Maikel Kluijtmans, alleen al om de eeuwige discussies die we hadden, om wie er van ons twee op 10 moest spelen. Aangezien ik ook trainer was won ik die zowiezo altijd en heb hem verbannen naar de laatste man positie. Door zijn voetbalinzicht en splijtende trap, een plaats die hij met verve invulde. Mede daardoor zijn we 2 keer kampioen geworden. Had ik het toch goed gezien! Als trainer van Sterksel: Steef Polman, fijne gast om mee te werken. Nog 'n paar meer van die en er zou weer hoop zijn voor Sterksel. Hoogte punten: Verleden: Als speler heb je ongekende mooie tijden meegemaakt bij Nieuw Woensel, graag willen we nog eens de revue passeren: De Club: Een roemruchte en populaire vereniging met 'n grote overlevingsdrang, die al 'n paar keer op de rand van de afgrond stond, maar er iedere keer weer boven op kwam. In de jaren '90 opgeklommen van de Brabantse Bond naar de 2e klasse KNVB. Daarna door allerlei oorzaken weer afgegleden en de laatste jaren van de bodem van de 5e klasse terug naar de top van de 3e klasse. Komt vaak negatief in het nieuws omdat er spelers betaald zouden worden. Maar men vergeet dat er de laatste jaren ook hard gewerkt is om een jeugdafdeling op poten te zetten. Positief is dat er nu al 15 jeugdelftallen zijn. Als dit zich verder ontwikkeld zal deze club zich ook zonder middelen kunnen handhaven. Ik heb er 15 jaar gevoetbald en ben er 2 jaar trainer geweest, veel plezier gehad maar ook mindere dingen meegemaakt. Het was er in ieder geval nooit saai! Jan Paaijmans: Zeker de meest bekendste en beruchtste trainer in de historie van Nieuw Woensel. Nadat ik gestopt was met veldvoetbal ben ik op 23 jarige leeftijd onder hem bij Nieuw Woensel gekomen. Door Jan heb ik het plezier in het veldvoetbal terug gekregen. En dan nog maar te zwijgen over de dingen die we buiten het veld meegemaakt hebben tijdens het stappen en de jaarlijkse trainingsweekenden. Daar kan ik 'n boek over schrijven. Jan Paaijmans was een geweldige teambuilder en sfeermaker maar ook een emotioneel mens. Bijvoorbeeld pijnlijke beslissingen omtrend het mededelen aan spelers dat ze buiten de basisopstelling vielen liet hij steevast over aan zijn assistent Percy Pugh. Jan zal voor altijd de boeken ingaan als Mister Nieuw Woensel! Medespelers: We hadden toen een bijzonder hecht team dat tot grote dingen in staat was. Met veel echte Nieuw Woenselnaren die de drijvende kracht waren. En 'n stel dissidenten noem ik het altijd maar. Jongens die goed konden voetballen maar bij andere verenigingen niet konden aarden. Daar behoorde ik ook toe. Deze jongens vonden bij Nieuw Woensel onder Jan Paaijmans een nieuw thuis en brachten voetballend iets extra's. De Witte Maradonna: Haha, ja een bijnaam die ik gekregen heb van Bart Roggen. Nog zo'n schitterende markante man die als een rode draad door de historie van Nieuw Woensel loopt. Een trouwe supporter die nogal gechameerd was van mijn voetbalkunsten. Omdat ik nogal sterk aan de bal was en behoorlijk balverliefd, kreeg ik die naam van hem. Ze gooiden toen ook altijd 2 ballen in het veld: één voor mij, en één voor de rest. Amstelcup: Tja, toch wel het hoogtepunt in de geschiedenis van Nieuw Woensel. Seizoen '94-'95 was een top jaar. We promoveerden naar de 2e klasse en kwalificeerde ons voor de Amstel Cup, wat nu de KNVB beker is. In aanloop daar naar toe schakelde we o.a. hoofdklassers als Geldrop, Deurne, Gemert en Volharding uit en kwamen in de finale van de districtsbeker tegen zaterdag hoofdklasser Achilles Veen. Helaas verloren we die maar plaatsten ons wel voor de Amstel Cup en kwamen in een poule met Eindhoven, Fortuna Sittard en Roda JC. Nog een leuke anekdote is dat de eerste wedstrijd tegen Eindhoven bijna geen doorgang kon vinden omdat we geen scheenbeschermers hadden. Deze waren toen nog alleen bij de profs verplicht. We hadden voor aanvang van de wedstrijd nieuwe shirts gekregen en van de doos waar die in zaten hebben we toen scheenbeschermers geknipt en mocht de wedstrijd toch doorgaan. In de tweede wedstrijd tegen Fortuna Sittard viel de toen 16 jarige Mark van Bommel in. En bij Roda JC stond Huub Stevens aan het roer die dat jaar op de 2e plaats eindigde achter landskampioen PSV. Tot slot: Wat wil je nog kwijt in het algemeen: Iedereen fijne feestdagen en een gezond en sportief 2012
© Amateurvoetbal Eindhoven 2012, op dit artikel rust copyright.
|
| ||||||
