(04) Nuenen - sv Meersen: 0-1 (25-09-2011)

Nuenen - sv Meersen: 0-1

Op de 286e dag van het jaar 2011 stond de wedstrijd tussen RKSV Nuenen en SV Meerssen op het programma. Niet geheel toevallig is het dat precies 945 jaar geleden de Noorse Koning Harald van de Noormannen in York in een Angelsaksische val liep waardoor er een einde kwam aan twee eeuwen Viking-aanwezigheid in Engeland. De historici onder ons weten natuurlijk dat er hier verwezen wordt naar ‘de slag van Stamford Bridge’. Een slag die wellicht gezien kan worden als een voorbode voor wat er vandaag te gebeuren stond op het illustere Oude Landen.

Men zou bijvoorbeeld de heren van het vaandelteam van Nuenen kunnen zien als de robuuste Noormannen die de afgelopen tijd de Hoofdklasse (Engeland) in hun macht hadden met hun verzorgde spel en fraaie doelpunten. Daarnaast zou men SV Meerssen kunnen beschouwen als de Anglosaksen die al jaren in de Hoofdklasse (Engeland) actief zijn. Of ook RKSV Nuenen op een 25 september, net als Koning Harald van Noorwegen, in de val zal lopen, zal aan het einde van dit verslag duidelijk zijn.

Ten eerste de opstelling: Voogt, Jafi, v Malten, Ruudje, Bots, Coentje, Wertsie, Martje, Phili, Noa en Wijntjes waren de (noor)mannen die het vandaag gingen opnemen tegen SV Meerssen.

Al vanaf het begin was duidelijk dat Nuenen vandaag niet zo zou voetballen als de afgelopen weken. Er was veel onnodig balverlies en Meerssen kwam er keer op keer met een fantastische omschakeling goed uit. Dit leidde ook tot de eerste grote kans van de wedstrijd. Na geklungel achterin viel de bal precies tussen Voogt en een spits van Meerssen in. De rappe spits wist de bal nog niet voor Voogt weg te tikken waardoor hij nu met een kleine beroering van de bal, SV Meerssen op 0-1 zou kunnen zetten. Gelukkig was daar opper-noorman Ruud Janssen die met een uiterste krachtsinspanning nog zijn been voor de bal kon gooien en zo een zeker doelpunt voorkwam.

De volgende grote kans was gelukkig voor de Groen-Witten. Na een goede aanval over de rechterkant kon Jafi ineens de 16 in trekken. Voor dat hij het zelf in de gaten had stond hij ineens op zo’n 7 meter van de goal af. Helaas kwam de bal voor zijn wat mindere linker been en kon het schot simpel tegen gehouden worden. Bij de volgende grote kans was het wel raak. Helaas voor Nuenen viel de goal wel aan de verkeerde kant. Na weer onnodig balverlies bevond Meerssen zich ineens in de Nuenense 16. Na inadequaat ingrijpen van de Nuenense verdediging kon de bal vanaf de achterlijn nog worden voor gegeven. Achterin de 16 werd de bal opgepikt en tegendraads, via de binnenkant van de paal, werd er binnen geschoten.

De rest van de 1e helft valt weinig over te schrijven. Nuenen was slecht en Meerssen maakte de kansen niet af. Nuenen mocht van geluk spreken dat het slechts 0-1 stond want het houtwerk achter Voogt had het zwaar te voorduren die eerste helft.

Er vanuit gaande dat succesmanagers P. van den Eeden en Mark oude Grotebevelsborg met een zweep door het kleedlokaal was gegaan, of althans dingen hadden gezegd waardoor Nuenen weer ging voetballen, maakte het publiek zich op voor een 2e helft zoals men die gewend is van de RKSV.

Echter, al snel bleek dat de woorden die in de rust waren gevallen weinig tot geen invloed had op het team. Daarnaast waren de, over het algemeen jonge jongens zelf ook niet volwassen genoeg om het tij te doen keren.(quote Bevel). Maar als je zoveel kwaliteit in je groep hebt als Nuenen dit seizoen, dan creëer je ondanks het slechte spel altijd nog wel mogelijkheden en dit was ook vandaag het geval. De grootste kans kwam uit een stilstaande situatie. Na een vrije trap van Philippart knikte Coentje de bal op goal. Hoewel het geheel onterecht zou zijn al zou deze bal erin gaan, begonnen de harten op de tribune al sneller te kloppen. Helaas belandde deze bal op de paal en de rebound was ook niet aan Nuenen besteed want Heusje kon de bal nog wel beroeren maar er helaas geen richting aan geven. De wedstrijd eindigde in groot mineur en duidelijk was geworden dat Nuenen deze hedendaagse ‘slag van Stamford Bridge’ kansloos had verloren. Met een postapocalyptisch gezicht liepen de heren richting het kleedlokaal. Onder de motto’s: Een schip op het strand is een baken in zee en ondervinding is de beste leermeester, zal men van deze wedstrijd moeten leren en de draad weer op moeten pakken want vandaag was het zo slecht dat zelfs ondergetekende niet meer wist wat te schrijven.